اما تا کی؟ و برای کی؟
تا ابد؟ برای کسی که عادت کرده به اذیت کردن؟
بالاخره یه جا آدم باید از حق خودش دفاع کنه؟ یه جاباید یه چیزی بگه که خیال نکنن این گاگوله و هرچی اذیتش میکنن هیچی حالیش نیس؟ یه جا یه کاری کنه که طرف حساب دستش بیاد و بدونه من عروسک خیمه شب بازی تو نیستم که هر موقع دلت بخواد بیای اذیت کنی و تفریح کنی و حالت خوب شه و بری؟
بسه دیگه. 15 سال تحمل اگه بنا بود اینها رو آدم کنه کرده بود.
روش را تغییر میدی نه بخاطر تلافی و نه بخاطر اینکه ناراحتشون کنی فقط بخاطر اینکه ببینیم این روش جواب میده که یاد بگیرن اذیت نکنن و احترام بزارن؟
برچسب:
نویسنده: مهران قنبریپور